top of page

Bağımsız Seçkilerden Kült Yapıtlara: Ayvalık Uluslararası Film Festivali İncelemesi

23 Eki
3 dakikada okunur

Cızzt ekibi olarak bu yaz uzun bir sezon arası verdik ve bir süredir her birimiz kendi yolculuklarımıza odaklanmış durumdaydık. Süreç boyunca hepimizin biriktirdiği, üzerine konuşmak istediği pek çok deneyim ve içerik oldu. Bunlardan ilki, Ali'nin kaleminden Ayvalık Uluslararası Film Festivali deneyimi ve izlediği filmlerin incelemeleri.


Bu yıl 5.'si düzenlenen festivalin Ayvalık için kısa sürede ne denli kıymetli bir değere dönüştüğü aşikâr. 7 gün boyunca 76 filmin gösterildiği festivale, farklı şehirlerden 13 binden fazla sinemasever katıldı. Pek çok filmin yönetmeni de gösterimlerde izleyicilere eşlik ederek soruları yanıtladı. Seçki ise bağımsız sanatçılara alan açarken, son yılın öne çıkan başarılı yapımlarını geçmişin kült filmleriyle harmanlayan son derece dengeli bir yapıya sahipti.


Tüm filmlere yetişmek elbette mümkün değildi; ancak festivalin son iki gününden öne çıkan ve dikkat çeken yapımları sizler için derledik. Spoiler yok gönlünüzce okuyabilirsiniz!




Blisters (2025)

Yönetmenler: Alia Wilhelm, Callie Keels Ju



Yarı Alman yarı Türk bir yönetmen ile Kore asıllı Amerikalı bir yönetmenin nostalji duygusunu ve akıllarına gelen tüm nostaljik ögeleri 10 dakikaya sığdırma çabası. 


Modern dünyaya ve kapitalizme duydukları öfkeyi; 80’ler döneminin ve "eskiden yeniye geçişin" absürtlüğünü kendi anıları ve kültürel geçmişleriyle harmanlamışlar. Ancak yönetmenlerin filme kattığı her detay bana biraz fazla kişisel geldi; sanki filmi sadece kendilerini anlatmak için çekmişler ve senaryo ile karakterleri bu amaç doğrultusunda eğip bükmüşler. 


Bu yüzden tam anlamıyla ısınamasam da ABD’de yaşayan Türk bir aile üzerinden anlatılan kültür karmaşasını ve karakterlerin gerçekçiliğini başarılı buldum.


Graft Versus Host (2026)

Yönetmen: Giorgi Gago Gagoshidze


İnsan vücudundaki hücreleri öldürerek kişiyi ölüme sürükleyen bir tümörün tedavisi için uygulanan "yeni bağışıklık sistemi nakli" ve bunun yol açtığı Graft versus Host hastalığı... 


Film, bu tıbbi süreci Sovyetler içindeki komünist bir toplumun zorla kapitalist ve emperyalist bir düzene alıştırılması süreci ile inanılmaz bir paralellikte karşılaştırıyor. 


Her açıdan beni etkileyen ve beklentimin çok üzerine çıkan mükemmel bir yapımdı. 

Tıbbi, sosyolojik ve ideolojik anlatıların; kullanılan metaforlar ve kesitlerle bu kadar yetkin bir şekilde bir araya getirilmesi çok etkileyiciydi.


Von Lichtergeistern (2026)

Yönetmen: Isabella Fellinger


Avusturya’da her yıl düzenlenen geleneksel Ebensee Bell Ringers Parade ritüeli sırasında kaybolan bir çocuğun hikâyesini kadınların gözünden anlatan bir film. 


Tuz madenlerinin kasabadaki önemi ve kadınların ataerkil toplumda öne çıkışı gibi sosyolojik temalar ile filmin genel atmosferi etkileyiciydi. Ancak anlatılmak istenenlerin çok yavaş bir tempoda sunulması filmi yorucu ve sıkıcı hâle getiriyor. 


İlgi çekici hikâyesine ve güçlü sahnelerine rağmen, tercih edilen sinematografi ve tempo filmi iç karartıcı kıldığı için ne yazık ki beklentimi karşılayamadı.


Shot, Reverse Shot (2026)

Yönetmenler: Radu Jude, Adrian Cioflâncă



Filmin ilk yarısı 1980’lerin sosyalist Romanya’sını fotoğraflamak isteyen Amerikalı bir gazetecinin, ikinci yarısı ise bu gazeteciyi takip eden ulusal ajanların gözünden çekilen fotoğraflardan ve gözlem notlarından oluşuyor. 


Romanya halkının yaşamını, özellikle de Yahudi toplumunun konumunu dışarıdan bir gözle anlatış şekli çok başarılı. Olayları iki karşıt cephenin kamerasından izlemek güzel bir deneyim olsa da filmin tamamen fotoğraflardan oluşması ve akışın durağanlığı izlemeyi zorlaştırıp bir noktadan sonra sıkıcı kılıyor ne yazık ki. Yine de ilginç bir deneysel kısa film eseri diyebilirim.


Che Guevara: The Last Companions (2026)

Yönetmen: Christophe Dimitri Réveille



Gecenin en keyif aldığım yapımı! Che Guevara’nın son dönemini ve onun ölümünden sonra bile mücadeleye devam eden 6 devrimci yoldaşının eve dönüş yolculuğunu anlatan harika bir belgesel. 


Hikâyeyi doğrudan yoldaşların ağzından dinlemek ve yaşadıkları maceraları animasyonlarla izlemek çok etkileyiciydi. 


Başarılı animasyonların gerçek fotoğraf ve arşiv görüntüleriyle harmanlanması filme ayrı bir hava katmış. Kesinlikle izlenmesi gereken bir filmdi.


Akira (1988)

Yönetmen: Katsuhiro Otomo


Yıllardır izlemek istediğim bu kült animasyonu festival atmosferinde, kalabalıkla birlikte kesintisiz izlemek müthiş bir deneyimdi. 


Katsuhiro Otomo; günümüz sinemasından Kanye West gibi sanatçıların görsel dünyasına kadar ilham kaynağı olmuş bir başyapıt yaratmış. 124 dakikalık animasyonun her bir karesinin tek tek resmedilip sonradan hareketlendirildiğini bilerek izlemek deneyimi daha da değerli kılıyor. 


Ayvalık Uluslararası Film Festivali’nin seçkisinde bu efsaneye yer vermesi harika bir dokunuş olmuş. Festivaldeki diğer filmlerle böylesine kült bir yapımı karşılaştırmak haksızlık olacağından kendisini sona bırakmak istedim.


Akira hakkında konuşulacaklar bitmez, yeni içerikler için beklemede kalın!


bottom of page